Jestem normalnym człowiekiem

Koło widoczne na zdjęciu, pochodzi ze starego wozu. Kiedy je otrzymałem było w kiepskim stanie. Odnowiłem je własnymi rękoma. Włożyłem w to mega dużo pracy, gdyż lubię takie rzeczy z nutką historii. Niestety. Dziś w nocy ktoś chodził po mojej działce. Niszcząc i kradnąc zarazem wspomniane koło. Szkoda, że ktoś nie potrafi uszanować czyjeś pracy. Dlatego zwracam się z prośbą do Wszystkich Mieszkańców Gdyni, Trójmiasta oraz okolic. Jeśli ktoś z Was widział koło ze zdjęcia, proszę o kontakt. Napiszcie do mnie. A tymczasem, proszę podajcie dalej. Z góry DZIĘKUJE ZA POMOC ! (fot. Jestem_Normalnym_Człowiekiem)

W barze można nie tylko dobrze zjeść, czy napić się kawy. Bardzo ważnym atutem tego lokalu jest to, że pracują w nim osoby niepełnosprawne. W barze pracują niepełnosprawni pod okiem trenerów. Dla wielu podopiecznych jest możliwość wyjścia z domu, a przy okazji szansa sprawdzenia się w gastronomicznych zawodach (np. kelner, kucharz). Praca w barze uczy także samodzielności. Dla wielu z nich, to pierwsze tak poważne zajęcie, dlatego wkładają w to całe swoje serce. Uważam, że takich lokali powinno być więcej. Już nie raz mówiłem to na blogu, ale powiem raz jeszcze. Dzięki pracy osoby niepełnosprawne czują się potrzebne, bardziej docenione (a to jest wielu niepełnosprawnym szalenie potrzebne – by podnieść swoją samoocenę). Jednym słowem mówiąc SUPER SPRAWA ! :)

Jesteś rehabilitantem? Pracujesz z pacjentem, przed każdym rozpoczęciem zajęć, myj ręce. Niestety, nie wszyscy to robią. Ostatnia sytuacja. Do pacjenta przyszedł rehabilitant, po drodze dotykając wszystkiego (klamek, barierek w autobusie). Od razu z marszu przystąpił do ćwiczeń, bez wcześniejszego umycia rąk. Warto w tym miejscu wspomnieć, że każda osoba chora, leżąca jest bardziej narażona na różnego rodzaju infekcje. Myjcie ręce dla swojego komfortu i pacjenta !

Praktyka czyni mistrzem, o to kolejny dowód ;-) . Moja choroba, a właściwie jej skutek uboczny lewostronny wylew. Sprawił on, że lewa strona mego ciała nie jest do końca sprawna. „Defekt” ten doprowadził do tego, że nie mogę nic chwycić tą dłonią, wtedy tworzą się mimowolne skurcze. Nie zwalnia mnie to jednak z ciężkiej pracy i udoskonalaniem swoich umiejętności. W ostatnim czasie opanowałem technikę samodzielnego ubierania się co znacznie ułatwiło mi już życie, ponieważ nie jestem już zależy od innych ;-) . Niby taki drobiazg, a cieszy szalenie ;-) .

Fakt, iż rehabilitacja przynosi efekty, to prawda niepodważalna. W nie długim czasie, mój „W-F” ruszył bardzo do przodu ;-) , czego efekty widzę na co dzień ;-) . Dzięki intensywnym brzuszkom, pracy na rotorze no mojej klacie zaczął formować się kaloryfer ;-) . Nie powiem, fajna sprawa :-D . Właśnie dzięki takie małe „drobiazgi”, motywują do dalszego działania ;-) .

Parę dni temu dokonała się rzecz niezwykła. Mianowicie dzięki mojej ciężkiej pracy,  rehabilitacji i motywacji przyjaciela zrobiłem swój pierwszy samodzielny krok przy wózku. Oczywiście przy lekkiej asekuracji, ale to nie jest ważne ;-) . Natomiast emocje jakie się wtedy czuje… aż ciężko je opisać. Dzięki takim „wydarzeniom” coraz więcej umiem już potrafię i dalej chcę się uczyć. Do tego stopnia, aby w przyszłości nie być zależny od drugiej osoby. Cała ta sprawa dała mi wielkiego kopa energii i teraz wiem, że trzeba brnąć tylko do przodu…  ;-)

Telewizja, to dla niektórych jedyne okno na świat. Postanowiłem sprawdzić, jak ono działa od kuchni. W tym celu odwiedziłem jeden z oddziałów TVP. Ogromne wrażenie zrobiły na mnie studia telewizyjne a także sprzęt, którego na co dzień nie widać na szklanym ekranie. Wizyta ta dała mi także możliwość osobistego poznania dziennikarzy, oraz mogłem zobaczyć jak wygląda ich praca, która nie należy do najłatwiejszych.

Jest XXI wiek większość z nas żyje w wiecznym pośpiechu. W pogoni za obowiązkami, pracą itp. W skutek czego mało zwracamy uwagę na drugiego człowieka. Natomiast rozmowa to najpiękniejszy dar komunikacji z drugim człowiekiem. Teraz w czasach kiedy świat jest „skomputeryzowany”. Większość ludzi korzysta z różnych portali społecznościowych.  Komputery ludziom są potrzebne… ale zabierają ludziom przyjemność ze spotkania się, zobaczenia i wzajemnej rozmowy w realu…