Jestem normalnym człowiekiem

Jak już wcześniej pisałem, od pewnego czasu nie jem słodyczy. Nie wchodzą w grę żadne batoniki, wafelki czy cukierki. Jednak są momenty, kiedy „spada magnez” i trzeba zjeść słodkiego ;-) . W takim przypadku sięgam tylko po gorzką czekoladę, gdyż jest ona najzdrowsza. Wiem, że zapewne wśród Was są jej wielbiciele, ale są też tacy są jej nie lubią. Ja sam jeszcze do niedawna należałem do tej grupy. Jednak dałem się przekonać ;-) . Teraz nie ma dnia,  żeby nie zaglądał do lodówki w poszukiwaniu gorzkiej czekolady i zjadł chociaż kawałek ;-) .

Ostatnio bardzo często korzystam z środków komunikacji miejskiej. Wśród pasażerów pojawiła się nowa moda. Ludzie jeżdżąc autobusami, widzą wolne miejsca siadają i kładą obok siebie na drugim siedzeniu swoje zakupy, torby itp. Nie zwracają przy tym na nikogo, tylko trzymają się kurczowo swoich „bagaży”. Jest to dla mnie nienormalnie, szczególnie wtedy kiedy jest tłok i nie ma gdzie usiąść. Może dobrze byłoby, coś z tym zrobić ???

Będąc w Poznaniu, musiałem zobaczyć choć kawałek miasta. Stare brukowe uliczki lub dawne niepraktykowane już dziś budownictwo nadają temu miastu klimat. Ogromne wrażenie zrobiła na mnie Fara Poznańska p.w. Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Św. Marii Magdaleny i Św. Stanisława Biskupa. Jej piękne, monumentalne wnętrze jest niezwykłe. Nie bez powodu została ona nazwana perłą baroku. Jak każdego przystało, kto odwiedza Poznań nie mogło mnie zabraknąć pod słynnym ratuszem, nad którym królują Koziołki ;-) . Przechadzając się jeszcze przez miasto udałem się również na Most Teatralny. Gdzie znajdują stare, wiszące latarnie uliczne. Słyszałem, że gdy mocno wieje, zaczynają się one kołysać. Podobno skrzypią przy tym, że brakuje tylko wampira i byłby prawdziwy horror :-D . Co ważne w obrębie tegoż mostu mieszczą się wszystkie ważniejsze poznańskie teatry. Nie zobaczyłbym tego i jeszcze więcej, gdyby nie mój Przyjaciel ! Wielkie Dzięki ! ;-) .

Nie od dziś wiadomo, że teatr to magiczne miejsce. Miejsce które pozwala człowiekowi choć na chwilę przenieść się do innego świata. Kiedy dochodzi do tego taniec, to dopiero jest cudo. Będąc w Poznaniu, miałem okazję i przyjemność obejrzeć premierę spektaklu ruchowo-tanecznego pt. „ato.MY” Grupy HushKids, którego organizatorem była Nasza Fundacja. Poziom, jaki zaprezentowały dzieciaki był wysoki i godny podziwu. Mimo młodego wieku podeszły do tego bardzo dojrzale. Nigdy dotąd nie byłem na spektaklu tego typu, jestem pod ogromnym wrażeniem. Gdybym miał taką możliwość poszedłbym raz jeszcze. Do czego i Państwa serdecznie namawiam, bo naprawdę warto ! ;-) . Natomiast dzieciakom życzę wielu wspaniałych sukcesów.

Już nieraz pisałem tutaj o tym jak bardzo lubię podróżować :). Całkiem nie dawno wybrałem się pociągiem do Poznania. Problem zaczął się już na samym peronie. Kiedy podszedłem do składu konduktorskiego z zapytaniem, czy pomogą mi wsiąść? Po czym jeden Panów dostał wielkie oczy i jakby pierwszy raz o tym słyszał, poleciał się zorientować. Po jakimś czasie przyszedł z chęcią próby rozłożenia platformy. Szczerze? W tym miejscu było widać, jak często tego typu pociągami jeżdżą wózkowicze. Konduktor miał ewidentny problem z montażem wspomnianej platformy. Jednak by ją w pełni zamontować, niezbędna okazała się pomoc współpasażerów. Po parominutowym postoju, udało się wszedłem na pokład pociągu :). Podróż trwała 3,5 h, to doskonały czas do wielu przemyśleń… Fajnie jest patrzeć, jak wszystko za Tobą zostaje w tyle…. :). Więcej o tym co widziałem i co przeżyłem w Poznaniu już wkrótce :).

Od dłuższego już czasu irytuje mnie pewna sprawa. Mianowicie , to brak kładki/pomostu na gdyńskiej plaży dla wózkarzy do samego morza. Mieszkam w Gdyni nad pięknym morzem, i jak każdy w okresie letnim chciałbym móc dojść do morza , wykąpać się lub popływać. Obecny stan rzeczy nie pozwala mi na to. Uważam, iż wspomniana przeze mnie wyżej kładka, to doskonały pomysł na rozwiązanie przedstawionego zagadnienia. Kładka, ta pomoże ludziom niepełnosprawnym, choć na chwilę zapomnieć o swoim problemie. Warto w tym miejscu wspomnieć, że w wielu przypadkach kontrakt chorego z wodą to niekiedy najlepsza forma rehabilitacji. Wiadome jest również, że nie wszystkich seniorów czy wózkersów stać na zakup karnetu na basen. Dzięki temu byłoby to za darmo i pomogłoby wielu ludziom.

Bezmyślność ludzka nie zna granic. Przykładów nie trzeba szukać daleko… Idąc dziś chodnikiem, chciałem przedostać się  na drugą stronę ulicy. Niestety, nie miałem  takiej możliwości, ponieważ drogę zatarasował mi samochód. Pojazd zaparkowany był na środku przejścia i to w taki sposób że ani jedną ani drugą stroną nie mogłem przejść. Gdyby nie pomoc osób trzecich, nie byłbym wstanie pokonać tego odcinka trasy. Jak widać niektórym kierowcą ciężko jest zaparkować samochód kilka metrów dalej….