Jestem normalnym człowiekiem

   Dziś chciałbym ponownie wrócić do tematu miejsca parkingowego dla osób niepełnosprawnych. Jak się dowiedziałem na terenie tego hotelu, ta „koperta” już nie funkcjonuje. Natomiast wszystkie oznaczenia pozostały, a obecnie stoją tam donice z krzewami. Poprzednim razem pisząc, zwróciłem się do hotelu, z prośbą o usunięcie wszystkiego, co dotyczy koperty/oznaczenia. W odpowiedzi usłyszałem „Jest to teren prywatny. Natomiast sprawa miała zostać zgłoszona do Administratora budynku”. Od tamtej chwili minęło parę miesięcy i jak widać, sprawa stoi w miejscu. Szkoda, że zarządca budynku, podchodzi do sprawy w lekceważący sposób. Sprawa, o której piszę, nie jest błahostką, a taki widok kuje w oczy osoby niepełnosprawne. (fot. Jestem_Normalnym_Człowiekiem)

  Niestety ze względu na panującą pandemię. Wszystkie wydarzenia związane z Mikołajkami, zostały odwołane. Mimo to Mikołaj nie zawiódł i przyjechał. Może nie sankami z reniferami, ale białą limuzyną. Kiedy widzi się takie widoki, serce rośnie podwójnie. Brawo dla osoby prywatnej lub firmy, która wpadła na taki pomysł :) (fot. Jestem_Normalnym_Człowiekiem)

Od początku listopada w jednej z sieci handlowych, na terenie całego kraju zostaną wprowadzone „Ciche Godziny”. Udogodnienia te są skierowane do osób, które mają wysokie spektrum autyzmu. W każdą środę w godzinach od 8 do 10 oraz w sobotę w godzinach 17-19 zostanie wyłączona muzyka. W tym czasie osoby ze spektrum, będą miały pierwszeństwo w obsłudze we wszystkich kasach. Akcja „Ciche Godziny” jest prowadzona będzie bezterminowo. Genialna akcja. Uważam, że „Ciche Godziny” powinny być wprowadzone we wszystkich dużych sklepach, w całej Polsce.

  Kolorowe rowery, a pośród nich wózek inwalidzki.  Taką instalację  można zobaczyć przed jednym z puckich liceów. Projekt ten ma na celu pokazanie i uświadomienie ludziom, z jakim barierami spotykają się codziennie wózkowicze. Zwykłe zakupy, to już nie lada problem. Wysokie regały, wąskie alejki między nimi, czy produkty zagradzające drogę.  W przestrzeni miejskiej nie  jest wcale lepiej. Wysokie krawężniki, nierówna nawierzchnia, czy schody bez podjazdu. Niestety, wszystko to nie pozwala nam komfortowo, a przede wszystkim bezpiecznie poruszać się po mieście. Wielkie brawa dla konstruktorek. Takich instalacji, jak ta powinno być zdecydowanie więcej : ) (fot. Jestem_Normalnym_Człowiekiem )

  Nikt jej nie chciał, była malutka i bezbronna. Kiedy zobaczyłem Jej zdjęcie, od razu skradła moje serce. Pamiętam moment, gdy pojawiła się w domu – wulkan nie spożytej energii. Od tego momentu staliśmy się wręcz nierozłączni – tam, gdzie ja, tam ona. Podróżujemy razem po Polsce, oglądamy telewizje i gdy tylko jest możliwe, chodzimy na spacery. Kiedy mam gorszy dzień, ona zawsze poprawi humor, gdy patrzy na mnie swoimi dużymi i brązowymi oczyma. Można powiedzieć, że rozumiemy się bez słów :). Dziś z okazji Światowego Dnia Kundelka, poznajcie Igę <3. Wspólnie tworzymy nierozłączny team, prawie od 5 lat (fot. Jestem_Normalnym_Człowiekiem)

  Podróżując po Wielkopolsce, zawitałem do Lichenia. Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej, od dawna było na mojej podróżniczej liście. Obiekt oraz jego wielkość, naprawdę robią wrażenie. Na terenie sanktuarium, można wypożyczyć wózek inwalidzki, który z pewnością ułatwi zwiedzanie, po nie małym obszarze. Na pewno jest to ułatwienie, z którego skorzystają osoby starsze, a także ludzie o kulach. Od strony zachodniej licheńskiej bazyliki mieści się podjazd dla osób niepełnosprawnych. Pozwoli on dostać się na poziom nawy głównej, tuż przed Cudowny Obraz. W tym miejscu warto wspomnieć, że na terenie sanktuarium, znajduje się kilka kaplic, które wózkowicz nie zobaczy, bo do wszystkich prowadzą schody (przykład na zdjęciu). Szkoda, że nikt o tym nie pomyślał. Szczególnie w miejscu, które rocznie odwiedza tysiące ludzi z całego świata, w tym także osoby na wózkach. Oczywiście, nie wszystkie obiekty da się zmodernizować. Jednak w tej sytuacji wystarczy zastosować metalowe szyny nakładane na ...

Dziś w moim cyklu „Bliżej Gwiazd”, goszczę Macieja Mindaka, agenta nieruchomości. Szerszej publiczność znany z programu „House Hunter – poszukiwacze domów”, emitowanego przez HGTV. Mindak udzielił mi wywiadu pt. „Agent nieruchomości – codzienne wyzwanie”. Jestem_Normanym_Człowiekiem: Jak wspominasz swoje początki, związane z nieruchomościami? Maciej Mindak: Wcześniej pracowałem w Public Relation, jednak to nie było to. Przyszedł więc taki moment, że szukałem innego zajęcia. Nie jakoś intensywnie, czekałem na natchnienie. Okazało się, że znajomy znajomego ma biuro nieruchomości i szuka kogoś do pracy w charakterze agenta. Stwierdziłem, że czemu nie, spróbujemy. Trafiłem do niedużej agencji nieruchomości, tam zacząłem się wszystkiego uczyć. Taki był mój początek. Gdybyś miał dziś podjąć decyzję, odnośnie do swojego zawodu, wykonywanego obecnie. Podjąłbyś taki sam wybór, czy wybrałbyś zupełnie inną drogę? Oczywiście, że tak - lubię to, co robię. Zupełny przypadek sprawił, iż dzięki niej m...